, laatste wijziging
Drie grachten is genoeg voor een middag
Herengracht, Keizersgracht, Prinsengracht. Dat is de gordel die je op ansichtkaarten ziet, en die Unesco als stedenbouwkundig geheel heeft gezet. Of het morgen droog is, zegt Unesco niet.
Reken twee tot vier uur als je wilt kijken. Bij regen zijn de klinkers glad. Fietsers hebben hun strook; blijf daar niet middenop staan voor een foto van een gevel.
Vanaf het station
Loop niet alleen het Damrak af. Bij de eerste zijgracht, richting Brouwersgracht, zie je het raster al: water, brug, gevel, weer water. Dat patroon herhaalt zich tot de Amstel.
Herengracht
De breedste van de drie. Veel zeventiende-eeuwse halsgevels. Goed om geveltypes te vergelijken zonder een museumkaart. In de middag staat het hier voller dan op de Keizersgracht, twee minuten verder.
Keizersgracht
Iets ruimer in het midden. Vanaf de bruggen kijk je dwars. ’s Winters is het licht laag en lijkt de straat smaller door de weerspiegeling.
Prinsengracht
Dichter tegen de Jordaan. Meer wonen, meer winkels. Het Anne Frank Huis zit hier; de wachtrij is vaak zichtbaar vanaf de overkant. Tickets alleen via hun eigen kanaal, niet via deze site.
Reguliersgracht en de Amstel
De rij bruggen op de Reguliersgracht is het plaatje dat iedereen kent. Voor tienen of na zessen heb je ruimte om stil te staan. De Amstel is breder; vanaf daar kun je naar de Magere Brug of terug naar Waterlooplein.
